Steps to Happiness is mijn nieuwe blog over de zoektocht naar geluk! Tijdens mijn scriptie ben ik in een diepe put beland waarbij ik me gestrest, moe en vooral heel slecht voelde. Langzaamaan probeer ik uit deze put weer te komen en me weer te voelen zoals ik me eerder voelde: gelukkig! Hoe ik dit doe, lees je in deze blog.

Jeetje, wat vliegt de tijd voorbij. Elke keer denk ik van: shit, ik moet weer een nieuwe blog schrijven. Ik heb zelf helemaal niet door dat de tijd zo snel gaat. Soms gaan de weken mij iets te snel, omdat ik niet de progressie haal die ik wil halen. Ik loop eigenlijk achter op mijn doelstellingen (wat die ook precies mogen zijn).

I love the feeling..
Voor mijn gevoel gaat het echt onwijs goed met crossfit. Ik geniet echt ongelooflijk van het trainen. Zelfs op dagen dat ik geen zin heb om van de bank te gaan, ga ik alsnog trainen, omdat ik het zo gepland heb. Mijn motivatie is weer helemaal terug. Ook de trainingen zelf gaan steeds beter. Ik vermijd conditie trainingen niet, maar ga gewoon. Tijdens trainingen met kracht elementen, haal ik gewoon nieuwe persoonlijke records. Er bestaat geen beter gevoel! Ik weet ook nog wel dat ik een WOD had, waarbij ik wéér burpees moest doen. Sinds ik bij CrossFit Emmen train, heb ik het gevoel dat ik al meer burpees heb gedaan dan de afgelopen drie jaar bij mijn vorige box. En god, wat haat ik burpees.

De training bestond uit de volgende onderdelen:
20 min as many rounds as possible (AMRAP)
1 deadlift met 100 kg
10 knee lifts
15 burpees

Ik had zelf verwacht dat ik helemaal stuk zou gaan op de burpees en er heel lang over zou doen. Tot mijn verbazing had ik gewoon 6 rondes gedaan en wist ik nog 1 deadlift eruit te halen. Ik was helemaal flubbergasted. 90 burpees in 20 minuten tijd. Dat is echt helemaal niks voor mij! Dat ik zoveel rondes had gehaald, had te maken met twee dingen. Ten eerste, had ik de rest van de WOD naar beneden geschaald, zodat ik daar niet al te moe van werd (de deadlift moest eigenlijk met 130 kg en de knee lifts waren eigenlijk toes to bar). Ten tweede, had ik een goed tempo gevonden voor de burpees. Niet te snel, gewoon rustig, maar wel makkelijker door te zetten. Het was een kwestie van slim schalen en de training doen. Met resultaat! Happy, happy me!

.., but my body does strange things.
Dus, als het sporten zo goed ging.. Dan moest ik sowieso wel wat progressie hebben geboekt met het afvallen, toch? Ik dacht in ieder geval van wel. Ik ging van 0-1 keer sporten in de week naar heerlijk 4 keer in de week. Je kon mij niet wijsmaken dat dat geen invloed zou hebben op mijn progressie. En of het invloed heeft gehad, maar dat bedoel ik niet op een goede manier. 🙁

Afgelopen donderdag heb ik mezelf weer gewogen en daar kwamen de volgende bevindingen uit:
* Mijn vetpercentage was omhoog
* Ik was weer aangekomen
* Mijn spiermassa werd minder(!!!!)
* Maar mijn vochtpercentage was eindelijk wel goed (stijging van 3%, wat?)

Dat mijn vochtpercentage eindelijk goed was, was ik heel blij om. Ik heb de afgelopen twee weken heel bewust op mijn water drinken gelet en daar heb ik duidelijk goed progressie mee geboekt. Maar de rest!? Ergens kon ik wel verwachten dat mijn vetpercentage omhoog was gegaan en dat ik aangekomen zou zijn. Want heel eerlijk: ik at gewoon nog steeds shit. Alleen waar ik het meest versteld van stond was mijn spiermassa. Het lijkt erop dat mijn lichaam maximaal spieren aan het afbreken is. Iets waar ik totaal niet blij mee ben (nee, zelfs niet als meisjes-zijnde). Ik heb zo’n vermoeden dat het komt door mijn slecht eetgedrag. Toch vind ik het wel raar, omdat mijn trainingen wel heel goed gaan en ik zelf het gevoel heb dat ik sterker aan het worden ben. Ik had hier over gepraat met mijn voedingsdeskundige en die zei dat het misschien kon komen, omdat mijn lichaam misschien moet wennen aan de veranderingen. Maar ook zij gaf toe dat het een vreemde uitslag was.

Dus ja, ik ben dan toch wel weer teleurgesteld, maar ben wel bereid om er wat aan te doen. Ik heb inmiddels de feestjes ‘overleefd’ en heb de komende tijd niks meer staan in mijn agenda. Dat betekent dat ik de alcohol mooi kan skippen. Ik wil het vanaf vandaag echt anders doen. Ik wil beter worden in crossfit en mijn lichaam op een positieve manier zien veranderen. Ik wil een fitgirl worden, haha! Ik ben klaar met shit eten en me shit voelen. Ik wil fit zijn. En aangezien ik aankomende zondag een kwalificatie heb voor de Tiglon, lijkt het me geen beter moment om te beginnen dan vandaag. 🙂

Wish me luck!

Liefs,
Selena