Steps to Happiness is mijn nieuwe blog over de zoektocht naar geluk! Tijdens mijn scriptie ben ik in een diepe put beland waarbij ik me gestrest, moe en vooral heel slecht voelde. Langzaamaan probeer ik uit deze put weer te komen en me weer te voelen zoals ik me eerder voelde: gelukkig! Hoe ik dit doe, lees je in deze blog.

Alweer twee weken verder, wat ook betekent dat ik twee weken verder ben met mijn dieet en sporten. In mijn vorige blog vertelde ik jou dat ik weer een bezoek had gebracht aan mijn diëtiste Anoek en dat sporten nog niet zo fantastisch ging. Vandaag geef ik weer een update hoe het met beide staat!

Struggling
Twee weken geleden ben ik ‘begonnen’ met mijn nieuwe dieet, of beter gezegd nieuwe lifestyle. Ik heb inmiddels al veel van mijn dieet overgenomen in mijn huidige leefstijl, maar merk toch aan mezelf dat ik het niet kan laten om hier en daar extra te snoepen. Deze snoep momenten komen het vaakst voor als ik weer thuis ben. Overdag op kantoor gaat het namelijk goed. Ik neem mijn eten mee die voorgeschreven is en eet dit ook netjes op. Aangezien ik op kantoor geen mogelijkheid heb om extra te snacken, doe ik dit dan ook niet. Alleen als ik thuis kom, merk ik dat het slecht gaat. Bijvoorbeeld ’s middags raak ik afgeleid en vergeet ik mijn kwark te eten. ’s Avonds merk ik aan mezelf dat de drang naar slecht eten groter wordt. Helemaal als mijn vriend en ik besluiten om een goede serie te kijken (Narcos!), dan kunnen wij het toch niet laten om een zak chips open te trekken.. Je zou denken van: koop die chips dan niet als je boodschappen doet. Het ergste is dat wij die alsnog speciaal gaan halen, omdat de supermarkt toch om de hoek is.

Dus ja, op dit moment struggle ik nog wel met mijn dieet. Toch kan ik ergens wel merken dat het ietsjes beter gaat, omdat ik het overdag wel goed doe en met het avondeten ook aan de voorschriften houd. Ik moet dus nu alleen nog leren om van die stomme snacks af te blijven!

Lowlands Throwdown!?
Ik was afgelopen woensdag in de kapsalon van een vriendin van mij. Altijd als ik daar ben, praten we alleen maar over CrossFit. Mijn vriendin begon ooit in Klazienaveen met trainen, maar is een paar maanden geleden overgestapt naar CrossFit Emmen. Van het ene gesprek kwam het ander; voordat ik het wist had ik me ingeschreven bij CrossFit Emmen voor één keer in de week.

Huh!? Hoe is dit dan in één keer gebeurd?

Ik was zelf ook een beetje verbaasd over mijn spontane actie, maar nog meer verbaasd toen ik besloot om dezelfde avond daar gelijk te gaan trainen. Ik werd enthousiast door de mensen ontvangen en ging gelijk een zware WOD (Workout of the Day) tegemoet: 150 box jumps en 150 wall balls. Aiiii. Dit heb ik zeker weten de dagen erna nog gevoeld. Helemaal omdat mijn lichaam niet meer gewend is om te crossfitten. De trainer en mijn vriendin haalden me vervolgens ook nog eens over om mee te doen aan de Lowlands Throwdown qualifier. De afgelopen maanden zaten geen haren op mijn hoofd die eraan dacht om mee te doen met een kwalificatie en nu opeens had ik me ingeschreven. We zouden de qualifier op zondag 3 september doen.

Dus, nu zit ik hier deze blog te schrijven met een vermoeid lichaam. Waarschijnlijk met heel veel spierpijn op komst. De qualifier was zwaar, echt zwaar voor mij, maar ik had eigenlijk weer plezier in CrossFit. Ik had niet gedacht dat ik ooit weer de kant van wedstrijden op zou gaan, maar toch heb ik weer het gevoel dat ik meer wil. Ik wil weer beter worden in CrossFit. Ik wil niet te hard van stapel lopen, maar denk wel dat ik het gevoel wat ik nu ervaar wel als iets positiefs mag beschouwen. Ik zal waarschijnlijk nooit kwalificeren voor een wedstrijd, maar ik word heel vrolijk van het idee dat ik mezelf weer wil gaan uitdagen.. 🙂

Dat was het voor deze week! Heb jij meegedaan aan de Lowlands Throwdown? Hoe vond jij het!?

Liefs,
Selena