De “Road to Success” is mijn persoonlijke verhaal over de zoektocht naar een healthy lifestyle. Waarom ik dit doe? Ik wil graag beter worden in CrossFit en mezelf een keer kwalificeren voor een CrossFit wedstrijd! Hiervoor moet ik echter wel wat aan mijn voeding doen en het liefst ook nog een paar kg kwijtraken.. In mijn blog neem ik jullie mee in mijn zoektocht en schrijf ik over mijn gedachtes, struggles en bevindingen als het aankomt tot het creëren van een healthy lifestyle!

Eigenlijk moet je mijn verhaal voorstellen als een hele lange weg. De weg is zó lang, dat je het einde van de weg niet ziet. Het lijkt heel makkelijk: om de eindbestemming te bereiken, hoef je alleen de weg te volgen. Dan kom je er vanzelf.

Maar..

Wat je niet ziet, is wat je onderweg tegenkomt. Je bent zo gefocust op je eindbestemming, dat je eigenlijk vergeet om naar de weg beneden je te kijken. Je moet altijd uitkijken waar je loopt.

BAM.

Daar lig je opeens. Je bent gevallen, omdat je dit obstakel niet zag liggen. Je had hem ook totaal niet verwacht. Je hebt niet uitgekeken waar je liep. Je staat op en je loopt verder. Je wilt namelijk die eindbestemming bereiken.

BAM.

Je valt weer! Hoe kan dit!? Je zou toch zweren dat je beter zou uitkijken waar je liep en toch ben je weer gevallen! Je hebt geen keuze. Je staat weer op en je loopt verder. Je gaat hoe dan ook die eindbestemming halen.

HO!

Dit obstakel zag je aankomen. Je hebt beter opgelet. Je ontwijkt het obstakel en loopt verder. Je zit vol goede moed om door te gaan. Je raakt gemotiveerd. Die eindbestemming haal je wel.

BAM.

Wat? Dan is het zo’n lange tijd goed gegaan en opeens ben je weer gevallen? Je dacht toch echt dat je die obstakels nu wel door had. De moed zakt je in de schoenen. Je blijft even liggen. Je weet het allemaal niet zo goed meer. De obstakels maken het je echt heel zwaar om je reis te voltooien. Wil je wel doorgaan? Is die eindbestemming bereiken het allemaal waard?

Je twijfelt.

Je hebt nu twee keuzes. Je staat op en je loopt door of je geeft het op en je loopt weer terug. Je weet immers waar je vandaan komt en je kent dat gebied. Dat is vertrouwd. Vertrouwd is fijn. Je hebt namelijk geen idee wat er voor je te wachten staat bij de eindbestemming. Wie zegt dat de eindbestemming je gelukkig gaat maken? Wie zegt dat die eindbestemming hetgeen is wat jij écht wilt?

Dus.. Wat ga je nu doen?

Je moet hoe dan ook opstaan. De vraag is alleen of je opgeeft of doorgaat. Op dit moment moet je wil en motivatie groter zijn dan je angst en comfort. Weet je nog waarom je die eindbestemming wou bereiken? Ja? Houd dit dan vast. Ga door. Weet je het even allemaal niet meer? Dat is niet erg. Neem een stapje terug en ga al je beweegredenen weer na, zodat je eindbestemming weer duidelijk wordt.

Ik kies er zelf voor om door te gaan. Ik ben inmiddels al 100x gevallen, maar ik heb wel besloten om door te gaan. Soms voelt het écht hopeloos aan, maar met opgeven kom ik er ook niet. Het is zo: de één gaat het makkelijker af dan de ander. De één heeft de obstakels beter voorzien dan de ander, maar die eindbestemming, die kan iedereen bereiken. Zolang je maar doorzet.

Liefs,
Selena